بِنَا اهْتَدَیْتُمْ فِی الظَّلْمَاءِ وَ تَسَنَّمْتُمْ الْعَلْیَاءِ وَ بِنَا انفجرتم عَنِ السرار وُقِرَ سَمْعٌ لَمْ یَفْقَهِ الْوَاعِیَةَ وَ كَیْفَ یُرَاعِی النَّبْأَةَ مَنْ أَصَمَّتْهُ الصَّیْحَةُ ربط جَنَانٌ لَمْ یُفَارِقْهُ الْخَفَقَانُ مَا زِلْتُ أَنْتَظِرُ بِكُمْ عَوَاقِبَ الْغَدْرِ وَ أَتَوَسَّمُكُمْ بِحِلْیَةِ الْمُغْتَرِّینَ [حَتَّى] سَتَرَنِی عَنْكُمْ جِلْبَابُ الدِّینِ وَ بَصَّرَنِیكُمْ صِدْقُ النِّیَّةِ
از خطبه هاى آن حضرت علیه السّلام است (بعد از كشته شدن طلحه و زبیر فرموده)
موقعى كه در تاریكى گمراهى و نادانى بودید به سبب ما هدایت شدید و به راه راست قدم نهادید، و بر كوهان بلندى سوار شدید (سیادت و بزرگى بدست آوردید) و بواسطه ما از تیرگى شبهاى آخر ماه (منتهى درجه كفر و شرك) داخل روشنائى صبح (دین اسلام) گردیدید (از بد بختى و سرگردانى نجات یافتید، پس ما را بر شما حقّ بسیار بزرگى است كه باید قدر آن را بدانید) (2) كر شود گوشى كه از فریاد رهنما پند نگرفته (تدبّر در سخنان او نكند، این نفرین بر كسانى است كه از راه حقّ اعراض نمودند مانند طلحه و زبیر و معاویه، راهزن دین مسلمانان بوده ایشان را گمراه كردند) و گوشى كه از صداى رسا (كلمات خدا و سخنان حضرت رسول) سنگین و كر گشته چگونه مى شنود صداى آهسته را (در صورتی كه موعظه و پند خدا و رسول در ایشان تأثیرى نكرد، البتّه آواز و پند من اثرى نخواهد داشت) مطمئنّ باشد ولى كه از خوف و ترس خدا مضطرب و نگران است (این دعاء براى كسانیست كه از عذاب الهى ترسیده در راه حقّ ثابت قدم هستند) (3) همواره منتظر نتائج خیانت و نقض عهد و بی وفائى شما هستم، و به فراست شما را نشان كرده درك میكنم كه زینت فریبنده (نوید شیطان) شما را فریفته (پس شگفت نیست كه از من چشم پوشیده به دیگرى كه او را از حقّ و حقیقت بهره اى نیست رو آورده اید) (4) لباس تقوى و پیراهن دیندارى مرا از شما پنهان كرد (كه دست از من برداشته با دیگران بیعت كردید، به سبب آنكه من هرگز لباس فسق نپوشیده بر خلاف رضاى خدا در هیچ كارى اقدام نكردم) بینا كرد مرا بر حال شما صفاى باطنم (حیله و مكر و نفاق و دوروئى شما را دانستم)